Siya: Nakakahiya naman, lagi mo na lang ako hinihintay.

Ako: True Love waits eh. Eh ako si True Love. xD

hahahaha. Minsan lang ako gumanyan. benta pa. boom!  Wala lang. masaya ako ngayong gabi.

Cheers Readers! :)

One More

I need to write something about that incident in NAIA from last month. You know, the one where Claudine Barretto and his husband got into that fight with that Tulfo guy? Yeah. that one.

I wanna get it done now so I can get it printed tomorrow, so that I don't have to wait in the computer shop on Friday morning. The incident last monday is still haunting me. :/

So yeah, I just sorta finished my Stat Homework. I only have one question left that needs to be answered. and let's face it, I can copy that off my friends maybe tomorrow or on Friday.

Honestly though, I don't know how to get started on that Tulfo-Santiago shiz. I mean, it's so outdated. Hundreds of stories about that fight is already on the internet. With that in mind, It's kinda lame to make a story about it now. psshh... But as a student, I have to make an article about it. But my classmates have a point. It's not like he reads any of it. He just packs it all in his office. hell, I wouldn't be surprised to hear that he's been selling all our papers to junk shops to gain money for his camera! hahaha. <--- that thought was from my friend.

Well,I guess I better get started on that STJ article. But I am soooo unmotivated. Motivate me reader! Give me a reason to live!

Ang Yosi

Pauwi kami, sakay ng Jeep na papuntang Cubao-Marikina galing Stop N' Shop. Trapik. Hindi na ako nanibago. kakatapos lang kasi umulan eh. Normal na yun.

Habang nakatirik ang jeep sa may malapit sa UERM, yung tulay dun. Ermitanyo Bridge ata yun, may mga nakita akong tao dumaan, mga nakayosi.

Napaisip tuloy ako, ano dahilan nila para magyosi? Anong comfort ang nakukuha nila sa paghigop ng ala-menthol na lasa ng tobako na nakabalot sa papel na ito? Ang tagal ko nagisip. ang tagal nakatigil ng jeep eh.

Naisip ko, tulad ng isa kong kaibigan, nagyoyosi siya dahil sa stress. Balita ko din, nakakaalis nga daw ito ng stress. Yung iba naman, as far as I know, trip lang nila, o impluwensya na lang ng paligid nila. Either way, ayan na eh.

So ngayon, tama nga ba husgahan ang tao base sakanyang vices? Kasi, ang dami ko kakilala lagi nila sinasabi na ang pangit ng mga naninigarilyo. Well, yeah, pangit nga naman talaga. Pero still, may kanya kanya tayong dahilan kung bakit natin ginagawa ang isang bagay. Kahit na sabihin pang mali ito.

Pangongopya pa nga lang eh. Alam nating mali, alam nating makakasama ito sa ating pagkatao, pero ginagawa pa din natin. Bakit? kasi kailangan natin pumasa. Aminin mo man o hindi, minsan ka nang nangopya.

Nakakaadik ang pangongopya. Aaminin ko. adik ako diyan, lalo na nung High School. Para lang yan yosi. nakakaadik. at regular mong ginagawa. Kaya sana, wag natin husgahan ang mga taong nagyoyosi. May dahilan sila. Problemado iba sakanila. Kaya pre, chillax ka lang muna. Hindi mo naman buhay ang matatapos nang agaran eh. Kanila. Hayaan mo sila.

Gumagalaw na ang jeep. titigil ko na ito. Hanggang sa muli. cheers!

Talunan.

Eto nanaman ako. gagawa ng Emong post na pwede mong kaawaan, o kaasaran. Depende sa trip mo. Pasensya na. nalulungkot nanaman ako eh. Sa mga nangyare kaninang umaga, pati na din sa kadiliman na sumulpot bigla sa puso ko. Ewan ko ba.

Sa totoo lang? Gusto ko magyosi. Kahapon pa actually. Pero Wala ako nun ngayon... Hanggang Video games lang ako. Tama ba to? tinatakbuhan ko ang mga problema ko sa pamamagitan ng pagtago sa mundo ng mga karakter na hindi totoo? Ang pagtago sa mundo nila hanggang sa maubos baterya ng PSP ko?

On second thought, Wala na ako paki kung tama o mali ito. Basta napapaligaya ako kahit saglit lang. Okay na. Okay na yun para sa isang olats tulad ko.

Talunan ako pre. talunan ako sa buhay pagibig, at sa buhay kaibigan. Pasensya na. Ayoko magkwento. Pilit akong ginagago ng tadhana, habang ako, pilit na nagpapakatino. Ano ba problema ko ha? Naiinis na ako. Parang wala kasing balak mag-heal ng puso ko eh. Parang gusto na lang niya na ganyan siya. na wasak siya. Na naliligo siya sa sarili niyang kalungkutan. Olats talaga ako....

Sa totoo lang ha, may mga araw na gusto ko na lang tapusin ang lahat. Pag asa fourth floor ako ng main acad building, minsan, naiisip ko na tumalon. Pero hindi ko ginagawa. May maliit na parte kasi ng puso ko na umaasa na sana, maging ayos din ang lahat. Ang lagi naman tanong ng isip ko, kailan?

Ang tagal ko na nagaantay pre. nakakasawa lang. bwiset. Hanggang sa dumating ang araw na okay na ule ang buhay ko, magtatago muna ako sa mundo ng video games. Dun kasi, mas ramdam ko ang pagkabuhay. Basta. Hindi mo din ako maiintindihan.

Pasensya na ang lungkot ko. Olats eh. Cheers readers!

Pagod ka na ba?

Ako hindi pa. hehehe. Ang dami namin homework. Gusto mo ba ilista ko? Ano? wag na? sige. ilalagay ko.

• Communication Research Homework-- Sagutan ang mga tanong na bigay ng prof.
• Sports Journalism-- Ganon din.
• Broadcast journalism-- ano daw expectation ko sa klase niya.
• Special Topics in Journalism-- Gawan daw ng article yung "Thrilla in Manila" imba! last month pa yun eh. haha. petiks lang. atleast kumpleto na resources ko para jan. :p
• General Statistics-- Thank God wala pa mga numero. :D

Three out of five pa lang nagawa ko. hehe. mga homework ko para sa Lunes hanggang martes. Yung huling dalawa parehas na pang Biyernes. Kaya medyo may oras pa ako. Actually kaya ko na gawin yan eh. Tinatamad lang ako. paano ba naman kasi, Linggo. Eto na nga lang ang araw na asa bahay lang ako, tapos puro homework pa. Kailangan ko din magpahinga. Wala akong yosi pang motivate sakin. Kaya hanggang PSP lang muna ako. hehe.

Bukas ko na siguro atupagin yung huling dalawa. half day lang naman eh. Plus, pag umuwi ako kagad, mas madami ako malalagay sa ipon ko. :p

Petiks lang tol. Hindi ka kakainin ng buhay ng homework mo. Madali lang to. Tiwala lang.
 

Ayoko magsimba. Ayoko talaga. ayoko talaga. ang pilit talaga ng nanay ko. amp. :|

Stress ba kamo?

Blogger din iba sa mga kaibigan ko. At nakalagay nga sakanila, na hassle nga ang 1st week. Kung ganito na first week pa lang, paano pa kaya ang mga susunod na araw? Hindi pa to Hell Week. Hindi pa nagpapakita lahat ng propesor. Paano pa kaya pag nagpakita na sila? Ano? Pakamatay na lang? imba!

Sa totoo lang, hindi ko pinoproblema ang eskwela eh. Madali lang yan. Lalo na kung tulong tulong. hehehe. Pero syempre, dapat may sarili ka ding sikap. Dyahe naman kung puro kopya ka. Stressful talaga. Pero wag mo na isipin yun. Clear na nga thoughts mo, masaya ka pa. oh di ba? Win-win situation! :D

Pero syempre, hindi din naman pwede na lagi ka petiks. babagsak ka kung ganon ang lifestyle mo. well... Ako kasi lagi petiks eh. Pero kung kailangan gumawa, gagawa ako. Tulad ngayon. dapat ako gumawa ng homework. Bakit? kasi bukas, (linggo) lang ang natatanging araw na pirme ako sa bahay. Walang pasok, walang work. Rest day. Gusto ko naman sayangin yung araw na yun na nagrerelaks ako. Ayoko naman na pati off ko ay school pa din ang drama ko. Hindi ako GC, men!

Sa totoo lang, gumagawa ako ng homework ngayon. Sumegwey lang dito para mag blog. hehehe. hmm? kamusta ang 1st week kamo? nah.. di ko na ikkwento. Mamatay ka pa sa boredom, at matawag pa akong Murderer eh. hahaha! joke lang.

Pero di ko pa din ikkwento. Eto lang sasabihin ko: Nakakapagod siya. :D

Sige na nga, masyado na to mahaba sa paningin ko eh. hahayaan na kita bumalik sa buhay mo, reader. salamat sa pagaksaya ng oras mo sa post ko. Mabuhay ka! :)

Buhay 3rd Year

dalawang araw pa lang. Alam ko dapat hindi ako masyado mag expect. Pero wala pa ako nasisilayang prof sa Kolehiyo namin. Sa mga classroom ng mga kawawang freshies, ang mga aktibista ay “inoorient” na sila. Pinagdaanan ko din yun. hehe.

oy! hindi ko sinisiraan ang mga aktibista. May sense naman ang pinaglalaban nila eh. Kung hindi dahil sakanila, edi sana ang laki na ng matrikula ng Sintang paaralan namin! Malaki respeto ko sa mga yan. Sila ang boses ng mga estudyanteng takot magsalita! :D

Sobrang petiks ngayon. Kung nung unang dalawang taon, kapag sinabing 7:30 ang klase, 7am pa lang, almost full na ang room. at pag dumating kang late, well, magnanakaw ka pa ng upuan sa kabilang room para lang makaupo. Tulad ng sabi ko, DATI to.

Kanina, 7:30 ule ang klase. 7:30 na halos wala pang estudyante sa room. Tila alam na nilang walang propesor na darating. Hindi sila nagkamali. 7-4:30 ang klase dapat kanina. 3 pa lang nagsi uwian na kami. Pano ba naman, ,maghapon nakatunganga. Epic. hahaha.

Ang pinapasok ko na lang naman talaga baon eh. yun na lang. tska na ako magseseryoso. Pag kailangan na. :p