Pinaguusapan diyan ang ex ni pinsan na isang baseball player ng AdU.

lagi lumalapit ang ex ni pinsan kapag may problema siya sa buhay pag ibig. Wala ako alam sa buhay pag ibig, so ang tanong ko ay... Normal ba to?

Masipag Ako eh.

Dalawang Linggo ako hindi pumasok sa work. Bakit? Kasi tinatamad ako. hehe. Ang ganda ng dahilan ko noh?

Pero naguguilty naman ako. Sobrang undermanned pala sila ngayon, tapos hindi ako pumapasok. tsss... Ang sama ko talaga. At dahil sa masama ako, papasok na kao bukas. NO EXCUSES. at mag oovertime ako. I swear, babawi ako ng oras! I owe it to Ms. Cha and to the cats and dogs at the shelter. psh. Siguro pasok ako ng 10 at mag out ako ng 3pm. Tutal wala naman kami homework para sa Thursday eh. Kaya na yun!

Ayun, Gusto ko lang magpost dahil sobrang guilty talaga ako. huhuhuhu.... I shall redeem myself!

Wag mo na to basahin. Wala tong kwenta

"...pero mahal kita, wala nang hahanapin pang iba. Handa ko magtiis, kahit na away away away na to...." Eto yung kinakanta ni Angge sa Tom's World Kanina. Parang kanina lang ule ako lumabas kasama mga kaibigan ko.

Si Ariane kasama din kanina, pero pagdating ng pogi niyang kaibigan ay umalis din. Ako at si Harold nakaupo sa sahig ng Karaoke room, siya nagseselpon. fb sa nakita ko. Si Jenina asa labas naghahanap ng kanta. si Angge, tuloy sa pagbirit. Eh ako? hawak ang cellphone, inaantay magtext si SexyLove.

Nagtext na siya kanina, sabi niya on the way na daw siya. Edi sige. antay naman ako. Pagkatapos ng kinakanta ni Angge, sakto pagtayo ko, asa labas siya. napangiti ako at lumabas. Bago ako makabati, niyakap niya ako ng mahigpit, so gumanti ako. Pero after a while, aba! hindi pa bumibitaw! Syempre, ramdam ko kagad na may something wrong. Edi niyakap ko siya, sabay bulong, "ano meron?" naramdaman ko pag iling niya.

Nang humiwalay na siya, nakita kong umiiyak na siya. Niyakap ko tuloy ule. "Oh, bakit ka umiiyak? May nangyare ba? Ayos ka lang ba?" bulong ko ule saknya. uli, umiiling siya. Napatingin ako sa Karaoke booth. Nakita ko mga kasama ko nakasilip sila, at tila nahihiya lumabas dahil sa sitwasyon namin.

Nang muli siya bumitaw, tinignan ko siya. Ngumiti siya at sinabing wala daw. Naiiyak lang daw siya. Nang sinabi niya yun, pinuntahan ko na mga kaibigan ko at sinabing okay na at pwede na silang lumabas.

nagpaalam kami sakanila, at naupo kami sa foodcourt. Ayaw magkwento ni SexyLove. Edi hinayaan ko na lang. Nag Cali na lang kami at chichirya habang inaantay namin si LoveBabe magtext. naintindihan ko na pagiyak ni SL. Stressed siya. ang demanding ng course niya. Andami gusto mangyare ng mga prof nila. At the breaking point na siya. Wala ako magawa para saknya.

Edi hinayaan ko na lang siya maglabas ng sama ng loob habang umiinom siya ng Cali. tsktsk. hirap niya pangitiin. Kung anuanong joke na sinasabi ko, wala pa din. Then, nung mag give na ako dapat, nilabas ko PSP ko. Aba! Angry Birds lang pala katapat.

Wala lang. Natuwa lang ako at nakita ko na siyang ngumingiti at tumatawa. Adik nga pala siya sa Angry Birds. How could I forget? Ayun. Masaya na siya nung na meet up na namin si LoveBabe. buti naman.

Masaya ako at napangiti ko siya kahit papaano. Masaya ako dahil naibsan ko ang stress niya. Oh di ba, hindi ako completely useless. Sa totoo lang, sapat na sakin yung may isang tao na ako ang hinahanap kapag kailangan nila ng kausap eh. It makes me feel like someone actually wants to talk to me. Kaya mahal ko si LoveBabe at SexyLove eh...

Wag na sana matapos ang ganitong relasyon namin. Dahil sa totoo lang, Medyo mababadtrip talaga ako pag pati ito kinuha sakin. May inagaw na nga sila sakin last year eh. Eto na lang meron ako. Wag niyo na sila kunin. please.

One Touch

You are the only person that has that kind of impact on me. You're the only one who, with one touch, make my heart beat faster, my face feel warmer and my eyes undecided on where to look.

It's been a while.... But the impact is still there. Everytime you touch me, I feel like everything is still the same. It's driving me mad. I'm okay now. But... the feel of your soft skin on mine, your very scent.... It's enough for me to get a relapse... I hate it.

I still like you, I really do. But please, don't touch me. I hate the feeling of confusion I get whenever you do it. It's nothing personal, it's just........ I'm trying my best to forget... Don't constantly remind me of how sweet it is to be touched by you. Please, This is the only favor I'm asking of you....

I'll meet you there someday. But right now, I just can't take it.... I really can't....

Cattail's Life as a Blogger

I think I've said before that I have been blogging since 2007. This is true. My very first blog was in my friendster account. Now, back then blogs weren't that popular. especially with kids my age. (i was 15.) And in friendster, the blogs there weren't really that noticeable and shit.

And my only reader back then was my mom. and a few close friends I kinda forced to do it. hahaha. But I think I only managed like 3 or 4 posts? I don't remember. That was my very first attempt at internet fame. Yes. I call it internet fame because people from all over will see what you write. cool eh?

So, I was a friendster blogger until 2008. I stopped because no one was really reading what I write. A waste of talent, in my opinion. (naks! talent!)

I went on hiatus for a year and a half, until my Freshman year in college, where I learned about tumblr. So yes, in 2010, I started my tumblr with the url eljayem14. tumblr. com. The title of my blog then was: "Life is What Happens" One of my very first followers was a Panda, then a few other college classmates. No, my high school friends didn't know about my tumblr until 2011.

My tumblr these days has a stable fan base. I get messages from mostly college kids from the University Belt in Manila. I've also made a few friends over seas through it. Yes, I am pretty happy with that blog.

I changed my url quite a few times since I started. I followed and unfollowed a few people as well. My blog name is also changed.

Above is my tumblr stat. 91 followers. 25 messages from friends I have never met. Not bad.

That's it for my tumblr. Now, if you're wondering, I started my blogger account in 2011. March to be precise. I only had ne follower until this year, in which it boomed to seven. It's a start. After all, I started with less with my tumblr.

I don't really have much comment about my blogger account, except for the fact that I'm using it more often now than I used to.

When asked which of my two blogs I preffer, I'd have to say that they're on the same ground. I can say whatever I want on both of these.

I certainly hope that my blogs will boom in popularity in the near future. Internet fame, Here comes Cattail!

Cheers!

"Sana Walang Prof"

Hindi ako magmamalinis. Isa ako sa mga estudyanteng lagi dinadasal na sana walang propesor. pero magkaiba naman kami ng sitwasyon. Sabi niya na mataas tuition nila. Well, di na ako gulat. Lahat naman ng kolehiyo mataas tuition eh. Samin lang ang mababa.

Ang dyahe nga naman sa parents mo. Ang taas ng binabayaran tapos ikaw, tamad na tamad mag aral. Hindi biro ang kolehiyo. hindi ito High School na kahit magpaka petiks ka eh papasa ka. No. Real life na ang College, VR training kuno.

Lalo na para sakin na isa nang third year college student, dapat na ako magseryoso. ilang sem na lang at lalabas na ako sa tunay na realidad. Walang prof na gagabay sa mga ginagawa ko. Boss lang na handa akong patalsikin the minute na magkamali ako. tsss..

Kaya tara na. Medyo magseryoso na tayo. It took a College Freshman to make me realize how stupid I am.

Cheers!

Ako ang Sentro ng Universe

Ngayon lang ule ako natulog na kay haba haba tulad nung bakasyon. Libre eh. Walang pasok. Ayos.

Joke lang. di siya ayos. Bakit? Kasi Wala akong baon. Ang ganda talaga ng concern ko eh noh? Ay, Gusto ko din pala pasalamatan si SexyLove dahil siya nagtext sakin na wag na pumasok kanina at suspended na daw klase sa PUP. Malas lang niya dahil naabutan siya ng suspension sa Pureza. psh.

Ayun, nung nagtext siya nakaligo na ako eh, tuloy naglaro na lang ako ng Ps2 ko. Namiss ko Playstation ko. Nilaro ko yung mga pinabili kong mga laro sa kaibigan ko sa RiverBanks. Ang Onimusha2 at Draken Gard 2. habang naglalaro, syempre katext ko si LoveBabe. Inaayos kasi namin kung kailan kami punta ng Divisoria.

Balak namin next week, pero kung maulan pa din, ipapagliban muna namin. Kailangan na kasi namin ng pera. Maliban dito, May iba pa ako concern.

Concerned ako sa lakad namin ng groupmates ko bukas. Manunuod kami ng Taekwondo Competition sa Maynila. Pero medyo nagaalinlangan ako dahil nga maulan. at baka mastranded kami sa baha or something. Mayaman isa kong groupmate eh, taxi daw kami. psh. mahirap lang ako.

At baka naman isuspend nila yung competition di ba? I mean ang hirap kaya pumunta sa maynila ng ganito. Isang malaking swimming pool ang maynila pag umuulan. Nakakabadtrip.

Sa totoo lang din, kinakabahan ako. Kinakabahan ako na paasa lang pala ako sa mga groupmates ko. Kinakabahan ako na baka bigla lang kami palayasin dun. Kinakabhan ako na baka isa akong malaking FAIL.

Wag naman sana. *Knocks on wood. Yung kaibigan ko kasi na dapat sasali din dun ay di makakapunta. Bakit? Kasi libing bukas ng schoolmate namin. Hayst. bahala na bukas!

Siguro naman di ba magiging okay ang lahat? hmmm.... Kayo na bahala Lord.